Zadurzenie

Jestem nieśmiała. No dobrze, może nie wtedy, gdy pada proste pytanie: „Chcesz wrócić ze mną do mojego pokoju?” o północy na Hoxsey, ale jeśli chodzi o prawdziwą bliskość z kimś, kogo naprawdę lubię, to już walka. Kocham moją najlepszą przyjaciółkę, ponieważ ona, czy tego chcę, czy nie, zawsze popycha mnie do zaakceptowania wewnętrznego emocjonalnego chaosu, który można przeżyć, mając zauroczenie.

Mam zauroczenie. To mój partner z zajęć. Jego szerokie ramiona i niezdarny sposób bycia przyciągają mnie, a jego prace też nie są najgorsze. Widziałam go w bibliotece, pracującego, i natychmiast schowałam się między regałami, ciągnąc moją dziewczynę za sobą.

„Co się dzieje? Kto to? To ten facet z zeszłej nocy?” szepnęła.

To nie był facet z zeszłej nocy - to był mój partner z zajęć, z głową w książkach. Wow, jestem rozwiązła. Powiedziałam jej, kogo widziałam, a moja najlepsza przyjaciółka, będąc najlepszą przyjaciółką, uśmiechnęła się i podeszła do niego, mówiąc: „Cześć, jestem [REDACTED]. Ty jesteś [REDACTED], prawda?”

Położyła swoje rzeczy naprzeciwko [REDACTED] i przez chwilę z nim żartowała. No cóż, chyba usiądę obok niej… naprzeciwko niego. Jakie to intymne. Teraz siedzi gdzie indziej, a jesteśmy tylko ja i on. Nie wiem, czy zerka na mnie, ale ja na niego na pewno. Lubię jego oczy. Lubię jego głupi uśmiech.

13:28– Powiadomienie z WhatsApp od mojej najlepszej przyjaciółki: „Jesteś taka zdenerwowana”

O małych płomieniach w Williams: jesteśmy tu tylko na cztery lata. Zbieramy się tutaj z całych Stanów Zjednoczonych i niepraktyczne jest oczekiwanie czegoś trwałego. Ale jest zimno. Potrzebuję małych płomyków. Śnieg pada za oknem Sawyer. On wciąż siedzi naprzeciwko mnie.